Our grandfathers sank each other’s submarines in WWII, our three families became friends for life

The day my 22 year old grandmother told my 25 year old grandfather she was pregnant of his child, he told her: “Now I can never die anymore”. That morning in December 1941, before he sailed off on his submarine KXVI, was the last time she ever saw him. KXVI was torpedoed on Christmas Eve 1941 by another submarine. 7.5 months later in August 1942, my grandmother gave birth to my mother in a Japanese POW camp.

KXVI remained missing for 70 years and was only rediscovered in October 2011 off the coast of Borneo, Malaysia/ Indonesia. In the meantime, the indescribable loss has also lead to remarkable events and new friendships…

Submarine KXVI

May 4th is Remembrance Day in The Netherlands – the day on which we think of those who deceased during WWII and other wars. My grandfather’s death and my mother’s loss – as she has never known her father – have always been part of me. Since I was seven years old, I have been joining the yearly memorial service at the monument for all submariners who were killed and missing since WWII in Den Helder.

My grandfather Wim Blom was serving on one of the submarines of the Dutch Navy defending the Dutch colonies in Indonesia against the Japanese. After the war, my grandmother knew that his submarine was torpedoed by a Japanese submarine – but where exactly and other details remained unclear for many decades.

Left: my grandmother with my mother (aged around 3), right: my grandfather Wim Blom

My grandmother “Grootmama” Elvire Spier has always been my great example and inspiration in life. Even though she didn’t have the opportunity of a proper education, she was the most intelligent, interested, socially and environmentally concerned, sharp, poetic, humble and loving person I have ever met. She was the one wanting to know everything about the most technically detailed background of my engineering work – and she’d stalk me and her friends for days with her questions, only until she really understood how things worked. She had built a totally ‘circular’ and self-sustainable house in Spain including solar panels, re-use of clean and wastewater and an orchard from which she could fully sustain herself – already in 1982. She was Dutch but born in Indonesia having sixteen different cultures in her direct line of ancestors and was raised into four different religions (Roman Catholic, Protestant, Hindu and Moslim) – she embodied “reconciliation” with every nerve in her system. Even though she lived through more traumatic experiences in life than any person could ever cope with, she always remained loving and caring for all life on earth and would always approach any human as a fellow human being… I can go on for ages talking about how special she was. “Grootmama” died in August 1999 – but I still think of her often and she still brings so many smiles to my face.

My mother Katja Boonstra-Blom – and like my grandmother an amazingly strong woman – has continued my grandmother’s search for the six submarines which were still missing, decades after WWII. Over time, most of the submarines had been found, but KXVI was one of the two Dutch boats still missing.

In May 2003, my sister Jessica, my mother and I joined an expedition to search for KXVI, off the coast of Borneo. After we had hit an out-of-season typhoon, the expedition itself became a huge adventure – here you can read more about it, including my diary of the expedition, (in Dutch). For a while there was excitement: we thought that we had found our shipwreck. But when we realized it was ‘false alarm’, the Malaysian crew said that probably “other things still needed to happen before the sea was ready to give away it’s treasures”. They were very right…

My mother, me, and my sister Jessica having a small ceremony on board of the expedition boat

Only a few months later, at the end of 2003, my mother received a phone call from the Navy’s Submarine Commander that Mr Akira Tsurukame, son of  a crew member of the Japanese submarine I66 who torpodoed KXVI, was in Den Helder (The Netherlands) to pay tribute to the families of KXVI. My mother immediately tried in every possible way to contact him. She succeeded, and the next day my parents met Akira and his wife Kay. The emotional and impressive first meeting was the start of a very deep and long friendship.

Akira was in search of his father, whose ship was also torpedoed by yet another – this time English – submarine: the Telemachus, under the command of William (“Bill”) King.

Akira and my mother found out that Commander Bill King was over 90 years old but still alive – and lived in a castle in Ireland. They reached out to him and met him. Bill King torpedoed Akira’s father, who in turn torpedoed my mother’s father – they all became friends for life.

Katja Boonstra-Blom, Commander Bill King, Akira Tsurukame

A few months later, all three families met each other in Ireland: Commander King with his daughter Leonie Finn and granddaughter Heather, Akira Tsurukame with his wife Kay and son Andre and my parents plus my sister Jessica, brother Patrick and me.

It was a truly amazing and quite surreal gathering: in spooky but beautiful Oranmore castle in windy Ireland, the families of three former enemies became friends for life. We planted a tree of peace – in later years, similar trees were planted by the three families in Japan and in The Netherlands. Commander King died in 2012 at the age of 102 years – Akira and my mother have been in close contact with him until his death.

A film crew was present during the gathering in Ireland and made this short documentary (21 minutes). It brings back many great memories – but most of all much gratitude for the brave men who gave their lives for our peace. Being a mother of three young children now myself, I am more than aware that peace, friendship and reconciliation are not to be taken for granted.

[Please click on the image to see the video on Vimeo]

Bill Kings Reconciliation 2004 from theirishtf on Vimeo.

Video van mijn talk bij Talkx

[post in Dutch]

Op 13 januari stond ik tussen basisschoolleerlingen in de leeftijd van 9 tot 13 jaar op het podium van Talkx – een soort TEDx maar dan voor kinderen – georganiseerd door Stichting Floreo. Een geweldig evenement, fantastisch goed georkestreerd – maar vooral: wat een bijzondere verhalen vertelden de kinderen. Ik heb menig brok in de keel moeten wegslikken, hard gelachen en ook een beetje gehuild. Dit is het effect als je kinderen hun verhaal laat vertellen, als je echt naar ze gaat luisteren.

De verhalen van de kinderen kun je hier terugkijken: http://www.talkx.nl/#!blank/zi1hw

Ook mijn talk is in hoge kwaliteit gefilmd – mooi materiaal om een idee te hebben van een recente presentatie over het vragen naar het waarom en het waartoe in het onderwijs!

The purpose of education

Registration of my TED talk at TEDxErasmusUniversity on October 24th 2015. The talk is also set out in the story below.

I have spent the first 30 years of my life trying to fit the mold.

  • In school, I tried to cope with the social norms of my year class – but I never really fitted in. Which made me feel very insecure.
  • In university, studying to become a TU Delft Civil Engineer, my interests were broader than the available curriculum – which made me think that I wasn’t a very good engineer.
  • In my corporate career at KPN and Unilever, I didn’t meet the nicely rounded profile of the ideal manager. So I had to do less of what I was too good at and was continuously working to improve my weak, or so called development points.

mold

I tried to aim as high as I could – because higher is always better, right? I was listening very strongly to all the good advice that others in my “system” gave me: parents, educators, study advisors, mentors, managers, society – all advice given out of love, and best intentions. Because this is the way it works. This is the system. We don’t know any better.

Looking back, the mold or the norm was not, or only in a limited part, in line with my natural strengths. And my natural strengths were not acknowledged and not developed – not by myself and not by others.
Continue reading The purpose of education

What makes a quality education?

This week in New York, the world’s leaders will unite to agree on the Global Goals for Sustainable Development, the successors of the UN’s Millennium Goals which were agreed to be achieved in 2015.

Today, my post on Global Goal number 4: Quality Education, was published on the site of the World Economic Forum. I’m very happy as it enables us to reach a very large audience and to also feed the movement to revolutionize education on a global scale.

You can find the article here:
https://agenda.weforum.org/2015/09/what-makes-a-quality-education/

The Global Goals for Sustainable Development

It also nicely builds on previous publications in English:

The why in education  (incl march 2015 TED talk)
My TED talk from 2012 on the shift to value-centered education

Fundamentele beweging in vier stappen

[post in Dutch, originally posted September 10th, 2015 on œ Operation Education]

Hoe breng je mensen in beweging? Hoe kun je een heel systeem op fundamenteel niveau transformeren? Deze vraag houdt ons bij œ al drie jaar bezig. In een eerdere blogpost beschrijf ik wat wij hebben geleerd, wat niet werkt en wat niet effectief is.

Wat werkt wel?

In deze en komende blogposts neem ik jullie mee in een proces, een 4-stappen model, dat we met œ Operation Education op basis van de ervaring van de afgelopen jaren hebben ontworpen voor het in beweging brengen van het onderwijssysteem.

Het model bouwt voort op bekende raamwerken en principes zoals Theory U, wij hebben het doorontwikkeld en andere taal gegeven.

We definiëren vier stappen:

  1. Waarom
  2. Waartoe
  3. Wat
  4. Hoe
4 stappen naar beweging in het onderwijs

Lees verder op œ Operation Education

De do’s & don’ts van de onderwijsbeweging

[post in Dutch, originally posted August 28th, 2015 on Operation.Education]

Hoe kun je een heel onderwijssysteem in beweging brengen? Het is de ‘million dollar question’ die mij al drie jaar vrijwel dag en nacht bezig houdt.

“Leg de vinger op het probleem!” , zeiden velen. “Vertel hoe het zou moeten” , adviseerden anderen. Beide wegen heb ik, samen met vele anderen, gepoogd te bewandelen. Zonder succes. In deze blogpost leg ik uit waarom.

Wat niet werkt: vertellen wat niet goed gaat

Vele uren denkwerk, uitzoekwerk en gesprekstijd zijn er aan opgegaan: de poging de kern van de problemen van het onderwijs boven water te krijgen. Alsmede de feiten en de cijfers. Maandenlang is er binnen œ gewerkt aan een heuse ‘werkgroep feiten en cijfers’. Want als maar duidelijk genoeg wordt hoe GROOT en acuut het probleem is, dan wordt vanzelf duidelijk dat er nu ECHT iets moet gebeuren

lees verder op œ Operation.Education

Vanuit het niets…

[article in Dutch, originally posted on August 21st 2015 on Operation.Education]

Zomervakantie. Ik was er aan toe. En flink ook. Nadat ik in zes jaar tijd drie kinderen plus drie nogal veranderlijke en ambitieuze organisaties op de wereld heb gezet, was ik moe. Ik heb het mezelf gegund een flink aantal weken volledig afstand te nemen van alles. Ons hele gezin had behoefte aan natuur, rust, ruimte, elkaar, eenvoud – oftewel even helemaal niets. Telefoon en internet vrijwel uit, mail nauwelijks bekeken – laat staan beantwoord. Fijn.

Als ik nu terug kijk, ben ik in de afgelopen weken precies het proces door gegaan dat we hebben ontwikkeld om het onderwijs in beweging te brengen. Het is geïnspireerd op Theory U, maar blijkt steeds meer samen te hangen met soms al eeuwenoude theorieën en modellen over verandering. Veel mensen laten weten dat we “nieuwe taal geven” aan iets dat ze al lang voelen of meemaken.

lees verder op Operation.Education

Waterval in Frankrijk

 

The why in Education

Registration of my TED talk at TEDxAmsterdamED on March 26th 2015. The talk is a short (8 minute) version of the story below:

Did you ever ask yourself if the decisions you make are driven by what you know or feel is good – or are these decisions simply driven by your habits, by what you’re used to?

Habits Continue reading The why in Education

œ Operation Education: een lerende organisatie, volop in beweging – terugblik en vooruitblik

Eind van het jaar, tijd voor reflectie. Een terugblik op 2014 maar eigenlijk een terugblik op de afgelopen 2,5 jaar sinds de start van œ Operation Education. En plannen en voorproefjes: een Education Warehouse, een nationale onderwijsdag, het freedomlab en meer.

Dit vind je in dit blog:

Waarom œ Operation Education begon

œ Operation Education begon in september 2012 met een TED talk van mij. De vele duizenden reacties en interacties die daarop volgden hebben ervoor gezorgd dat het verhaal en œ Operation Education niet meer van mij alleen is – maar van vele duizenden mensen samen. En het gezamenlijke verhaal is dankzij al die ontmoetingen steeds verder verdiept, verbreed, aangescherpt en doorontwikkeld. Maar er is vooral gecreëerd: nieuwe netwerken, boeken, platforms, initiatieven, organisaties, studio’s, samenwerkingsverbanden, inzichten en ga zo maar door.

œ Operation Education wil de beweging, zelfs de transitie, van het onderwijssysteem versnellen. Van een systeem dat in de basis iedereen langs dezelfde lat legt, naar een systeem dat faciliteert dat iedereen tot volle bloei kan komen.

Deze transitie is al jaren bezig en al niet meer te stoppen, maar het gaat nog langzaam. Ik – en al die andere mensen die samen met mij œ Operation Education vormen – wil de transitie versnellen, verbreden en verdiepen. En ik wil dat deze verandering gedragen wordt door de gehele samenleving.

Hoe doe ik dit? Ik doe het samen. Met andere mensen. We verbinden, versterken en maken zichtbaar. We maken voor iedereen zichtbaar wie en wat er is: de mensen, de kennis over leren en ontwikkelen en de goede voorbeelden die bewijzen dat het kan. Daarnaast stellen we fundamentele vragen, vooral over het ‘waarom’: waarom doen we de dingen zoals we ze doen, is dat nog logisch, kan het anders? De meest fundamentele vraag is de meest belangrijke en vormt de basis van alles wat we creëren: wat is het doel van onderwijs?

Er zijn netwerken en organisaties die een soortgelijke visie delen en hetzelfde doel nastreven. Om de beweging daadwerkelijk te versnellen zouden er nog wel tien van dit soort organisaties moeten ontstaan, elk met een eigen DNA, persoonlijkheid, achterban en invulling.

œ Operation Education bouwt infrastructuur om context en voeding te geven aan het verbinden, versterken en zichtbaar maken van al deze netwerken: fysieke infrastructuur, in de vorm van fysieke locaties en netwerken en bijvoorbeeld boeken, en digitale infrastructuur, zoals platforms, intranetten, websites. Continue reading œ Operation Education: een lerende organisatie, volop in beweging – terugblik en vooruitblik

We have to educate for value, not for tests. You can accelerate the change, here’s how.

Value is a verb – it’s the positive things you do

Let’s take a bit of distance from your everyday life, and look at society as a whole. In an ideal world, everybody has value for society. And everybody wants to be valued by others, no matter who you ask. Value is not only about money. People who have value for society are people who care, who inspire, who lead, solve, develop, create, teach, give, organize, research, design, develop, repair, reflect, help, protect, connect, create, improve, who make something grow, who make something beautiful, who make you happy or smile…

These are all verbs. It is not about what you have (money, or knowledge) or your title (status), it is how you use yourself as a tool to make things better. People who are valued, are people who do positive things. To use yourself as a tool, you have to first understand yourself and your strenghths.

Value is very personal. Everybody is capable of having value for society, irrespective of your age, IQ, school grades, income, diplomas, location, race or religion. Continue reading We have to educate for value, not for tests. You can accelerate the change, here’s how.